repudiar
repudiar
∗repudiar
transitive verb
1to condemn (condenar)
2to disown (rechazar)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
repudiar [ray-poo-de-ar’]
article & verb transitive
1To repudiate (mujer, violencia), to divorce a wife.
2To renounce (herencia), to relinquish.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "repudiar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | repudio | repudié | repudiaba | repudiaré | repudie |
| Tú | repudias | repudiaste | repudiabas | repudiarás | repudies |
| Ella/Él/Usted | repudia | repudió | repudiaba | repudiará | repudie |
| Nosotros | repudiamos | repudiamos | repudiábamos | repudiaremos | repudiemos |
| Vosotros | repudiáis | repudiasteis | repudiabais | repudiaréis | repudiéis |
| Ellos/Ustedes | repudian | repudiaron | repudiaban | repudiarán | repudien |
