refunfuñar
refunfuñar
intransitive verb
1. to grumble
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
refunfuñar [ray-foon-foo-nyar']
article & verb transitive
1. To snarl, to growl (gruñir), to snort; to grumble (quejarse), to mutter.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "refunfuñar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | refunfuño | refunfuñé | refunfuñaba | refunfuñaré | refunfuñe |
| Tú | refunfuñas | refunfuñaste | refunfuñabas | refunfuñarás | refunfuñes |
| Ella/Él/Usted | refunfuña | refunfuñó | refunfuñaba | refunfuñará | refunfuñe |
| Nosotros | refunfuñamos | refunfuñamos | refunfuñábamos | refunfuñaremos | refunfuñemos |
| Vosotros | refunfuñáis | refunfuñasteis | refunfuñabais | refunfuñaréis | refunfuñéis |
| Ellos/Ustedes | refunfuñan | refunfuñaron | refunfuñaban | refunfuñarán | refunfuñen |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios