reencarnar

reencarnar
transitive verb
1. to reincarnate
reencarnarse
pronomial verb
1. to be reincarnated (en as)

reencarnar [ray-en-car-nar']
verb neuter & verb reflexive
1. to reincarnate. (n)

Conjugación de "reencarnar"

Infinitivo
reencarnar
Gerundio
reencarnando
Particípio
reencarnado
Presente Pretérito Imperfect Futuro Subjuntivo
Yo reencarno reencarné reencarnaba reencarnaré reencarne
reencarnas reencarnaste reencarnabas reencarnarás reencarnes
Ella/Él/Usted reencarna reencarnó reencarnaba reencarnará reencarne
Nosotros reencarnamos reencarnamos reencarnábamos reencarnaremos reencarnemos
Vosotros reencarnáis reencarnasteis reencarnabais reencarnaréis reencarnéis
Ellos/Ustedes reencarnan reencarnaron reencarnaban reencarnarán reencarnen
Completo reencarnar conjugación
¿Tienes pregunta? ¡Recibir ayuda de los expertos!