reencarnar
reencarnar
∗reencarnar
transitive verb
1to reincarnate
reencarnarse
pronomial verb1to be reincarnated (en as)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
reencarnar [ray-en-car-nar']
verb neuter & verb reflexive
1to reincarnate. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "reencarnar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | reencarno | reencarné | reencarnaba | reencarnaré | reencarne |
| Tú | reencarnas | reencarnaste | reencarnabas | reencarnarás | reencarnes |
| Ella/Él/Usted | reencarna | reencarnó | reencarnaba | reencarnará | reencarne |
| Nosotros | reencarnamos | reencarnamos | reencarnábamos | reencarnaremos | reencarnemos |
| Vosotros | reencarnáis | reencarnasteis | reencarnabais | reencarnaréis | reencarnéis |
| Ellos/Ustedes | reencarnan | reencarnaron | reencarnaban | reencarnarán | reencarnen |
