recusar
recusar
∗recusar
transitive verb
1to challenge (law)
2to reject, to refuse (rechazar)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
recusar [ray-coo-sar’]
article & verb transitive
1To refuse (rechazar), to admit, to decline admission.
2To recuse or challenge a judge.
- Recular los testigos -> to object to, to challenge, witnesses
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "recusar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | recuso | recusé | recusaba | recusaré | recuse |
| Tú | recusas | recusaste | recusabas | recusarás | recuses |
| Ella/Él/Usted | recusa | recusó | recusaba | recusará | recuse |
| Nosotros | recusamos | recusamos | recusábamos | recusaremos | recusemos |
| Vosotros | recusáis | recusasteis | recusabais | recusaréis | recuséis |
| Ellos/Ustedes | recusan | recusaron | recusaban | recusarán | recusen |
