recocer
recocer
∗recocer [ray-co-therr’]
article & verb transitive
1To boil again, to boil too much.
verb reflexive
2To consume oneself with rage and indignation.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "recocer"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | recuezo | recocí | recocía | recoceré | recueza |
| Tú | recueces | recociste | recocías | recocerás | recuezas |
| Ella/Él/Usted | recuece | recoció | recocía | recocerá | recueza |
| Nosotros | recocemos | recocimos | recocíamos | recoceremos | recozamos |
| Vosotros | recocéis | recocisteis | recocíais | recoceréis | recozáis |
| Ellos/Ustedes | recuecen | recocieron | recocían | recocerán | recuezan |
