receptar
receptar
∗receptar [ray-thep-tar’]
article & verb transitive
1To receive stolen goods, to abet any crime.
verb reflexive
2To take refuge.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "receptar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | recepto | recepté | receptaba | receptaré | recepte |
| Tú | receptas | receptaste | receptabas | receptarás | receptes |
| Ella/Él/Usted | recepta | receptó | receptaba | receptará | recepte |
| Nosotros | receptamos | receptamos | receptábamos | receptaremos | receptemos |
| Vosotros | receptáis | receptasteis | receptabais | receptaréis | receptéis |
| Ellos/Ustedes | receptan | receptaron | receptaban | receptarán | recepten |
