quebrantar
verbo:transitivo
2 (debilitar) [+resistencia] to weaken; break; [+salud, posición] to destroy; undermine; [+persona] to break; [+cimientos, furia, moral] to weaken
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | quebranto | quebranté | quebrantaba | quebrantaré | quebrante |
| Tú | quebrantas | quebrantaste | quebrantabas | quebrantarás | quebrantes |
| Ella/Él/Usted | quebranta | quebrantó | quebrantaba | quebrantará | quebrante |
| Nosotros | quebrantamos | quebrantamos | quebrantábamos | quebrantaremos | quebrantemos |
| Vosotros | quebrantáis | quebrantasteis | quebrantabais | quebrantaréis | quebrantéis |
| Ellos/Ustedes | quebrantan | quebrantaron | quebrantaban | quebrantarán | quebranten |