punzar
punzar
∗punzar
transitive verb
1to prick (pinchar)
2to stab (sujeto: dolor); to wound (sujeto: actitud)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
punzar [poon-thar’]
article & verb transitive
1To punch, to bore or perforate.
2To prick (pinchar), to wound.
3To sting, to cause pain (dolor).
4To sting or afflict the mind.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "punzar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | punzo | puncé | punzaba | punzaré | punce |
| Tú | punzas | punzaste | punzabas | punzarás | punces |
| Ella/Él/Usted | punza | punzó | punzaba | punzará | punce |
| Nosotros | punzamos | punzamos | punzábamos | punzaremos | puncemos |
| Vosotros | punzáis | punzasteis | punzabais | punzaréis | puncéis |
| Ellos/Ustedes | punzan | punzaron | punzaban | punzarán | puncen |
