provenir
provenir
intransitive verb
also:
- provenir de -> to come from
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
provenir [pro-vay-neer’]
verb neuter
1
To arise, to proceed; to take rise or origin from, to originate in. (n)
- Provenir de -> to come from
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "provenir"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | provengo | provine | provenía | provendré | provenga |
| Tú | provienes | proviniste | provenías | provendrás | provengas |
| Ella/Él/Usted | proviene | provino | provenía | provendrá | provenga |
| Nosotros | provenimos | provinimos | proveníamos | provendremos | provengamos |
| Vosotros | provenís | provinisteis | proveníais | provendréis | provengáis |
| Ellos/Ustedes | provienen | provinieron | provenían | provendrán | provengan |
