profanar
profanar
∗profanar
transitive verb
1to desecrate
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
profanar [pro-fah-nar’]
article & verb transitive
1To profane, to violate, to desecrate (violar).
2To defile, to disgrace, to dishonor, to abuse.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "profanar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | profano | profané | profanaba | profanaré | profane |
| Tú | profanas | profanaste | profanabas | profanarás | profanes |
| Ella/Él/Usted | profana | profanó | profanaba | profanará | profane |
| Nosotros | profanamos | profanamos | profanábamos | profanaremos | profanemos |
| Vosotros | profanáis | profanasteis | profanabais | profanaréis | profanéis |
| Ellos/Ustedes | profanan | profanaron | profanaban | profanarán | profanen |
