preponderar
preponderar
intransitive verb
1. to prevail
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
preponderar [pray-pon-day-rar’]
verb neuter
1. 1 To preponderate, to outweigh, to overbalance. (n)
2. To prevail. (n)
3. To overpower. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "preponderar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | prepondero | preponderé | preponderaba | preponderaré | prepondere |
| Tú | preponderas | preponderaste | preponderabas | preponderarás | preponderes |
| Ella/Él/Usted | prepondera | preponderó | preponderaba | preponderará | prepondere |
| Nosotros | preponderamos | preponderamos | preponderábamos | preponderaremos | preponderemos |
| Vosotros | preponderáis | preponderasteis | preponderabais | preponderaréis | preponderéis |
| Ellos/Ustedes | preponderan | preponderaron | preponderaban | preponderarán | preponderen |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios