pontificar
pontificar
∗pontificar
intransitive verb
1to pontificate
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
pontificar [pon-te-fe-car’]
verb neuter
1To govern as high pontiff. (n)
2To celebrate the solemn mass pontifically. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "pontificar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | pontifico | pontifiqué | pontificaba | pontificaré | pontifique |
| Tú | pontificas | pontificaste | pontificabas | pontificarás | pontifiques |
| Ella/Él/Usted | pontifica | pontificó | pontificaba | pontificará | pontifique |
| Nosotros | pontificamos | pontificamos | pontificábamos | pontificaremos | pontifiquemos |
| Vosotros | pontificáis | pontificasteis | pontificabais | pontificaréis | pontifiquéis |
| Ellos/Ustedes | pontifican | pontificaron | pontificaban | pontificarán | pontifiquen |
