plantain [ˈplæntɪn]
plantain
∗plantain [ˈplæntɪn]
sustantivo
1llantén (m) (wild plant)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
plantain [plan-tein]
sustantivo
1Plátano, planta cuya fruta se come, hierba tropical perenne. (Botánica)
2Llantén, planta; tipo de la familia de las plantagínea
sustantivo
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
