parear
parear
∗parear
transitive verb
1to pair
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
parear [pah-ray-ar’]
article & verb transitive
1To match (formar pares), to pair, to couple.
verb neuter
2To skive. (Caribbean) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "parear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | pareo | pareé | pareaba | parearé | paree |
| Tú | pareas | pareaste | pareabas | parearás | parees |
| Ella/Él/Usted | parea | pareó | pareaba | pareará | paree |
| Nosotros | pareamos | pareamos | pareábamos | parearemos | pareemos |
| Vosotros | pareáis | pareasteis | pareabais | parearéis | pareéis |
| Ellos/Ustedes | parean | parearon | pareaban | parearán | pareen |
