palotear
palotear
∗palotear [pah-lo-tay-ar’]
verb neuter
1To scuffle, to clash, to strike sticks against one another; to contend or dispute loudly. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "palotear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | paloteo | paloteé | paloteaba | palotearé | palotee |
| Tú | paloteas | paloteaste | paloteabas | palotearás | palotees |
| Ella/Él/Usted | palotea | paloteó | paloteaba | paloteará | palotee |
| Nosotros | paloteamos | paloteamos | paloteábamos | palotearemos | paloteemos |
| Vosotros | paloteáis | paloteasteis | paloteabais | palotearéis | paloteéis |
| Ellos/Ustedes | palotean | palotearon | paloteaban | palotearán | paloteen |
