opugnar
opugnar [o-poog-nar’]
article & verb transitive
1. To oppugn; to impugn, to attack, to resist, to contradict.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "opugnar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | opugno | opugné | opugnaba | opugnaré | opugne |
| Tú | opugnas | opugnaste | opugnabas | opugnarás | opugnes |
| Ella/Él/Usted | opugna | opugnó | opugnaba | opugnará | opugne |
| Nosotros | opugnamos | opugnamos | opugnábamos | opugnaremos | opugnemos |
| Vosotros | opugnáis | opugnasteis | opugnabais | opugnaréis | opugnéis |
| Ellos/Ustedes | opugnan | opugnaron | opugnaban | opugnarán | opugnen |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios