opositar
opositar
∗opositar
intransitive verb
1= to sit a public entrance examination
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
opositar [o-po-se-tar’]
verb neuter
1To go in for a public competition. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "opositar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | oposito | oposité | opositaba | opositaré | oposite |
| Tú | opositas | opositaste | opositabas | opositarás | oposites |
| Ella/Él/Usted | oposita | opositó | opositaba | opositará | oposite |
| Nosotros | opositamos | opositamos | opositábamos | opositaremos | opositemos |
| Vosotros | opositáis | opositasteis | opositabais | opositaréis | opositéis |
| Ellos/Ustedes | opositan | opositaron | opositaban | opositarán | opositen |
