oponeropuesto (participio_de_pasado)
oponer
∗
oponer
transitive verb
1
to put up
(resistencia)
2
to put forward, to give
(argumento, razón)
oponerse
pronomial verb
1
to be opposed
- oponerse a algo -> to be opposed to something
- todos se opusieron al plan -> everybody was opposed to the plan
- me opongo a que vengan ellos también -> I'm opposed to having them come along too
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
oponer [o-po-nerr’]
article & verb transitive
1
To oppose, to go against, to contradict.
2
To oppose, to object in a disputation.
verb reflexive
3
To oppose, to be adverse, to act against, to be contrary.
4
To front, to be opposite to.
5
To steed in competition with another.
- Oponerse la razón a la pasión -> to use reason against passion
- Yo no me opongo -> I don't oppose it
(Yo opongo, oponga; opuse, opusiera; opondré; from Oponer. V. PONER.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "oponer"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | opongo | opuse | oponía | opondré | oponga |
| Tú | opones | opusiste | oponías | opondrás | opongas |
| Ella/Él/Usted | opone | opuso | oponía | opondrá | oponga |
| Nosotros | oponemos | opusimos | oponíamos | opondremos | opongamos |
| Vosotros | oponéis | opusisteis | oponíais | opondréis | opongáis |
| Ellos/Ustedes | oponen | opusieron | oponían | opondrán | opongan |
