oficiar
oficiar
∗oficiar
transitive verb
1to celebrate (misa); to officiate at (ceremonia)
intransitive verb
2to officiate (sacerdote)
also:
- oficiar de -> to act as (actuar de)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
oficiar [o-fe-the-ar’]
article & verb transitive
1To officiate, commonly in worship, to minister.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "oficiar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | oficio | oficié | oficiaba | oficiaré | oficie |
| Tú | oficias | oficiaste | oficiabas | oficiarás | oficies |
| Ella/Él/Usted | oficia | ofició | oficiaba | oficiará | oficie |
| Nosotros | oficiamos | oficiamos | oficiábamos | oficiaremos | oficiemos |
| Vosotros | oficiáis | oficiasteis | oficiabais | oficiaréis | oficiéis |
| Ellos/Ustedes | ofician | oficiaron | oficiaban | oficiarán | oficien |
