ocasionar
ocasionar
∗ocasionar
transitive verb
1to cause
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
ocasionar [o-cah-se-o-nar’]
article & verb transitive
1To cause, to occasion; to move, to excite.
2To endanger.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "ocasionar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | ocasiono | ocasioné | ocasionaba | ocasionaré | ocasione |
| Tú | ocasionas | ocasionaste | ocasionabas | ocasionarás | ocasiones |
| Ella/Él/Usted | ocasiona | ocasionó | ocasionaba | ocasionará | ocasione |
| Nosotros | ocasionamos | ocasionamos | ocasionábamos | ocasionaremos | ocasionemos |
| Vosotros | ocasionáis | ocasionasteis | ocasionabais | ocasionaréis | ocasionéis |
| Ellos/Ustedes | ocasionan | ocasionaron | ocasionaban | ocasionarán | ocasionen |
