obstar
obstar
∗obstar
intransitive verb
1(Formal)
- eso no obsta para que vengas si quieres -> that isn't to say that you can't come if you want to
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
obstar [ob-star']
verb neuter
1To oppose, to obstruct, to hinder, to withstand. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "obstar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | obsto | obsté | obstaba | obstaré | obste |
| Tú | obstas | obstaste | obstabas | obstarás | obstes |
| Ella/Él/Usted | obsta | obstó | obstaba | obstará | obste |
| Nosotros | obstamos | obstamos | obstábamos | obstaremos | obstemos |
| Vosotros | obstáis | obstasteis | obstabais | obstaréis | obstéis |
| Ellos/Ustedes | obstan | obstaron | obstaban | obstarán | obsten |
