obligar
verbo:transitivo
1 (forzar) to force
obligar a algn a hacer algo to force sb to do sth; me han obligado a venir they forced me to come
la obligan a estudiar francés they make her study French
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | obligo | obligué | obligaba | obligaré | obligue |
| Tú | obligas | obligaste | obligabas | obligarás | obligues |
| Ella/Él/Usted | obliga | obligó | obligaba | obligará | obligue |
| Nosotros | obligamos | obligamos | obligábamos | obligaremos | obliguemos |
| Vosotros | obligáis | obligasteis | obligabais | obligaréis | obliguéis |
| Ellos/Ustedes | obligan | obligaron | obligaban | obligarán | obliguen |