monear
monear
∗monear [mo-nay-ar’]
verb neuter
1To act in an affected, ridiculous, or preposterous manner (comportarse); to monkey (hacer muecas). (n)
2To boast, to swank (jactarse). (Mexico) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "monear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | moneo | moneé | moneaba | monearé | monee |
| Tú | moneas | moneaste | moneabas | monearás | monees |
| Ella/Él/Usted | monea | moneó | moneaba | moneará | monee |
| Nosotros | moneamos | moneamos | moneábamos | monearemos | moneemos |
| Vosotros | moneáis | moneasteis | moneabais | monearéis | moneéis |
| Ellos/Ustedes | monean | monearon | moneaban | monearán | moneen |
