mondar

mondar
transitive verb
1to peel
mondarse
pronomial verb
1(informal)
  • mondarse (de risa) -> to laugh one's head off (peninsular Spanish)

mondar [mon-dar’]
article & verb transitive
1To clean (limpiar), to cleanse, to free from filth.
2To husk, to strip off the husks of fruit, to peel (pelar), to decorticate; to deprive of money.
3To cut the hair.
4To beat (dar una paliza). (Caribbean)
  • Mondar los huesos -> to pick bones quite clean

mondar
verbo:transitivo
1 [+fruta, patata] to peel; [+nueces, guisantes] to shell; [+palo] to pare; remove the bark from
2 (familiar) [+persona] (cortar el pelo) to scalp; (familiar) (desplumar) to fleece; (familiar) clean out; (familiar)
3 (podar) to prune
4 (limpiar) (gen) to clean; cleanse; [+canal] to clean out;
5 (Latinoamérica) (familiar) (pegar) to beat (up); thrash; (Caribe)
mondar a algn to wipe the floor with sb; (familiar)
verbo:pronominal
mondarse
1 (also mondarse de risa) (familiar) to die laughing; (familiar)
2
mondarse los dientes to pick one's teeth

Verb Conjugation for "mondar"

Presente Pretérito Imperfect Futuro Subjuntivo
Yo mondo mondé mondaba mondaré monde
mondas mondaste mondabas mondarás mondes
Ella/Él/Usted monda mondó mondaba mondará monde
Nosotros mondamos mondamos mondábamos mondaremos mondemos
Vosotros mondáis mondasteis mondabais mondaréis mondéis
Ellos/Ustedes mondan mondaron mondaban mondarán monden