merodear
merodear
∗merodear
intransitive verb
1to snoop, to prowl (por about)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
merodear [may-ro-day-ar’]
verb neuter
1To pillage, to maraud. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "merodear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | merodeo | merodeé | merodeaba | merodearé | merodee |
| Tú | merodeas | merodeaste | merodeabas | merodearás | merodees |
| Ella/Él/Usted | merodea | merodeó | merodeaba | merodeará | merodee |
| Nosotros | merodeamos | merodeamos | merodeábamos | merodearemos | merodeemos |
| Vosotros | merodeáis | merodeasteis | merodeabais | merodearéis | merodeéis |
| Ellos/Ustedes | merodean | merodearon | merodeaban | merodearán | merodeen |
