mentar
mentar
∗mentar
transitive verb
1to mention
- mentarle la madre a alguien -> to swear at somebody
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
mentar [men-tar']
article & verb transitive
1To mention, to record.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "mentar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | miento | menté | mentaba | mentaré | miente |
| Tú | mientas | mentaste | mentabas | mentarás | mientes |
| Ella/Él/Usted | mienta | mentó | mentaba | mentará | miente |
| Nosotros | mentamos | mentamos | mentábamos | mentaremos | mentemos |
| Vosotros | mentáis | mentasteis | mentabais | mentaréis | mentéis |
| Ellos/Ustedes | mientan | mentaron | mentaban | mentarán | mienten |
