manumitir

manumitir [mah-noo-me-teer’]
article & verb transitive
1To manumit, to emancipate.

manumitir
verbo:transitivo
to manumit

Verb Conjugation for "manumitir"

Presente Pretérito Imperfect Futuro Subjuntivo
Yo manumito manumití manumitía manumitiré manumita
manumites manumitiste manumitías manumitirás manumitas
Ella/Él/Usted manumite manumitió manumitía manumitirá manumita
Nosotros manumitimos manumitimos manumitíamos manumitiremos manumitamos
Vosotros manumitís manumitisteis manumitíais manumitiréis manumitáis
Ellos/Ustedes manumiten manumitieron manumitían manumitirán manumitan
Gerund: manumitiendo / Participle: manumitido,manumiso / Complete manumitir conjugation >

Word of the Day: evidentemente

evidently, plainly, clearly, obviously