maniatar
maniatar
∗maniatar
transitive verb
1to tie the hands of
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
maniatar [mah-ne-ah-tar’]
article & verb transitive
1To manacle, to handcuff.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "maniatar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | maniato | maniaté | maniataba | maniataré | maniate |
| Tú | maniatas | maniataste | maniatabas | maniatarás | maniates |
| Ella/Él/Usted | maniata | maniató | maniataba | maniatará | maniate |
| Nosotros | maniatamos | maniatamos | maniatábamos | maniataremos | maniatemos |
| Vosotros | maniatáis | maniatasteis | maniatabais | maniataréis | maniatéis |
| Ellos/Ustedes | maniatan | maniataron | maniataban | maniatarán | maniaten |
