lindar
lindar
∗lindar
intransitive verb
also:
- lindar con -> to adjoin, to be next to; (terreno) to border on (conceptos, ideas)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
lindar [lin-dar’]
verb neuter
1To be contiguous, to be adjacent. (n)
- Lindar con -> to border on
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "lindar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | lindo | lindé | lindaba | lindaré | linde |
| Tú | lindas | lindaste | lindabas | lindarás | lindes |
| Ella/Él/Usted | linda | lindó | lindaba | lindará | linde |
| Nosotros | lindamos | lindamos | lindábamos | lindaremos | lindemos |
| Vosotros | lindáis | lindasteis | lindabais | lindaréis | lindéis |
| Ellos/Ustedes | lindan | lindaron | lindaban | lindarán | linden |
