landlady [ˈlændˌleɪdɪ]
landlady
∗landlady [ˈlændleɪdɪ]
sustantivo
1casera (f) dueña (f) (owner of rented accommodation)
2patrona (f) (woman who runs boarding house, pub)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
landlady [land-lei-di]
sustantivo
1Ama, casera, la mujer que arrienda o da alguna cosa en arrendamiento. (f)
2Huéspeda, mesonera, posadera, patrona. (f)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
