intuir
intuir
∗intuir
transitive verb
1to know by intuition, to sense
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
intuir [in-too-eer’]
article & verb transitive
1To know by intuition; to intuit; to sense, to feel, to have an intuition of.
verb reflexive
- Eso se intuye -> that can be guessed
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "intuir"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | intuyo | intuí | intuía | intuiré | intuya |
| Tú | intuyes | intuiste | intuías | intuirás | intuyas |
| Ella/Él/Usted | intuye | intuyó | intuía | intuirá | intuya |
| Nosotros | intuimos | intuimos | intuíamos | intuiremos | intuyamos |
| Vosotros | intuís | intuisteis | intuíais | intuiréis | intuyáis |
| Ellos/Ustedes | intuyen | intuyeron | intuían | intuirán | intuyan |
