intimidar
intimidar
∗intimidar
transitive verb
1to intimidate
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
intimidar [in-te-me-dar’]
article & verb transitive
1To intimidate, to daunt, to fright.
verb reflexive
2To be intimidated, to be overawed.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "intimidar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | intimido | intimidé | intimidaba | intimidaré | intimide |
| Tú | intimidas | intimidaste | intimidabas | intimidarás | intimides |
| Ella/Él/Usted | intimida | intimidó | intimidaba | intimidará | intimide |
| Nosotros | intimidamos | intimidamos | intimidábamos | intimidaremos | intimidemos |
| Vosotros | intimidáis | intimidasteis | intimidabais | intimidaréis | intimidéis |
| Ellos/Ustedes | intimidan | intimidaron | intimidaban | intimidarán | intimiden |
