interdecir
interdecir
∗interdecir [in-ter-day-theer']
article & verb transitive
1To interdict, to prohibit.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "interdecir"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | interdigo | interdije | interdecía | interdiré | interdiga |
| Tú | interdices | interdijiste | interdecías | interdirás | interdigas |
| Ella/Él/Usted | interdice | interdijo | interdecía | interdirá | interdiga |
| Nosotros | interdecimos | interdijimos | interdecíamos | interdiremos | interdigamos |
| Vosotros | interdecís | interdijisteis | interdecíais | interdiréis | interdigáis |
| Ellos/Ustedes | interdicen | interdijeron | interdecían | interdirán | interdigan |
