insultar
insultar
∗insultar
transitive verb
1to insult
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
insultar [in-sool-tar’]
article & verb transitive
1To insult, to treat with insolence or contempt.
vr (coll.) To meet with an accident, to be suddenly attacked with disease.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "insultar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | insulto | insulté | insultaba | insultaré | insulte |
| Tú | insultas | insultaste | insultabas | insultarás | insultes |
| Ella/Él/Usted | insulta | insultó | insultaba | insultará | insulte |
| Nosotros | insultamos | insultamos | insultábamos | insultaremos | insultemos |
| Vosotros | insultáis | insultasteis | insultabais | insultaréis | insultéis |
| Ellos/Ustedes | insultan | insultaron | insultaban | insultarán | insulten |
