incubar
incubar
transitive verb
1. to incubate (huevo)
2. to be sickening for (enfermedad)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
incubar [in-coo-bar’]
article & verb transitive
1. To incubate, to hatch eggs.
verb
2. ENCOBAR.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "incubar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | incubo | incubé | incubaba | incubaré | incube |
| Tú | incubas | incubaste | incubabas | incubarás | incubes |
| Ella/Él/Usted | incuba | incubó | incubaba | incubará | incube |
| Nosotros | incubamos | incubamos | incubábamos | incubaremos | incubemos |
| Vosotros | incubáis | incubasteis | incubabais | incubaréis | incubéis |
| Ellos/Ustedes | incuban | incubaron | incubaban | incubarán | incuben |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios