imprecar
imprecar
∗imprecar
transitive verb
1to imprecate
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
imprecar [im-pray-car']
article & verb transitive
1To imprecate, to curse.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "imprecar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | impreco | imprequé | imprecaba | imprecaré | impreque |
| Tú | imprecas | imprecaste | imprecabas | imprecarás | impreques |
| Ella/Él/Usted | impreca | imprecó | imprecaba | imprecará | impreque |
| Nosotros | imprecamos | imprecamos | imprecábamos | imprecaremos | imprequemos |
| Vosotros | imprecáis | imprecasteis | imprecabais | imprecaréis | imprequéis |
| Ellos/Ustedes | imprecan | imprecaron | imprecaban | imprecarán | imprequen |
