implorar
implorar
∗implorar
transitive verb
1to implore
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
implorar [im-plo-rar’]
article & verb transitive
1To implore, to call upon in supplication, to solicit.
2To implore, to ask with eagerness, to crave, to entreat, to beg.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "implorar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | imploro | imploré | imploraba | imploraré | implore |
| Tú | imploras | imploraste | implorabas | implorarás | implores |
| Ella/Él/Usted | implora | imploró | imploraba | implorará | implore |
| Nosotros | imploramos | imploramos | implorábamos | imploraremos | imploremos |
| Vosotros | imploráis | implorasteis | implorabais | imploraréis | imploréis |
| Ellos/Ustedes | imploran | imploraron | imploraban | implorarán | imploren |
