imperar
imperar
∗imperar
intransitive verb
1to prevail
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
imperar [im-pay-rar’]
verb neuter
1To command (mandar), to reign (prevalecer). (n)
article & verb transitive
2To command a person, to direct his actions.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "imperar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | impero | imperé | imperaba | imperaré | impere |
| Tú | imperas | imperaste | imperabas | imperarás | imperes |
| Ella/Él/Usted | impera | imperó | imperaba | imperará | impere |
| Nosotros | imperamos | imperamos | imperábamos | imperaremos | imperemos |
| Vosotros | imperáis | imperasteis | imperabais | imperaréis | imperéis |
| Ellos/Ustedes | imperan | imperaron | imperaban | imperarán | imperen |
