hastiar
hastiar
∗hastiar
transitive verb
1to bore (aburrir); to sicken, to disgust (asquear)
hastiarse
pronomial verb also:
- hastiarse de -> to tire of, to get fed up with
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
hastiar [as-te-ar’]
article & verb transitive
1To loathe, to create disgust, to weary (fastidiar), to sicken (asquear).
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "hastiar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | hastío | hastié | hastiaba | hastiaré | hastíe |
| Tú | hastías | hastiaste | hastiabas | hastiarás | hastíes |
| Ella/Él/Usted | hastía | hastió | hastiaba | hastiará | hastíe |
| Nosotros | hastiamos | hastiamos | hastiábamos | hastiaremos | hastiemos |
| Vosotros | hastiáis | hastiasteis | hastiabais | hastiaréis | hastiéis |
| Ellos/Ustedes | hastían | hastiaron | hastiaban | hastiarán | hastíen |
