guapear (familiar)
guapear
∗guapear [goo-ah-pay-ar’]
verb neuter
1To boast of courage (fanfarronear). (n)
2To take pride in fine dress (ostentarse). (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "guapear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | guapeo | guapeé | guapeaba | guapearé | guapee |
| Tú | guapeas | guapeaste | guapeabas | guapearás | guapees |
| Ella/Él/Usted | guapea | guapeó | guapeaba | guapeará | guapee |
| Nosotros | guapeamos | guapeamos | guapeábamos | guapearemos | guapeemos |
| Vosotros | guapeáis | guapeasteis | guapeabais | guapearéis | guapeéis |
| Ellos/Ustedes | guapean | guapearon | guapeaban | guapearán | guapeen |
