foguear (Latinoamérica)
foguear
∗foguear [fo-gay-ar’]
article & verb transitive
1To habituate persons or horses to the discharge of fire-arms.
2To cleanse fire-arms with a charge of gunpowder.
verb reflexive
3To have one’s baptism of fire.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "foguear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | fogueo | fogueé | fogueaba | foguearé | foguee |
| Tú | fogueas | fogueaste | fogueabas | foguearás | foguees |
| Ella/Él/Usted | foguea | fogueó | fogueaba | fogueará | foguee |
| Nosotros | fogueamos | fogueamos | fogueábamos | foguearemos | fogueemos |
| Vosotros | fogueáis | fogueasteis | fogueabais | foguearéis | fogueéis |
| Ellos/Ustedes | foguean | foguearon | fogueaban | foguearán | fogueen |
