finiquitar
finiquitar
∗finiquitar
transitive verb
1to settle (finance) (deuda); to pay off (trabajador)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
finiquitar [fe-ne-ke-tar']
article & verb transitive
1To give a final receipt, close an account (cuenta).
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "finiquitar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | finiquito | finiquité | finiquitaba | finiquitaré | finiquite |
| Tú | finiquitas | finiquitaste | finiquitabas | finiquitarás | finiquites |
| Ella/Él/Usted | finiquita | finiquitó | finiquitaba | finiquitará | finiquite |
| Nosotros | finiquitamos | finiquitamos | finiquitábamos | finiquitaremos | finiquitemos |
| Vosotros | finiquitáis | finiquitasteis | finiquitabais | finiquitaréis | finiquitéis |
| Ellos/Ustedes | finiquitan | finiquitaron | finiquitaban | finiquitarán | finiquiten |
