facultar
facultar
∗facultar
transitive verb
1to authorize
- este título lo faculta para ejercer en Alemania -> this qualification allows him to practice in Germany
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
facultar [fah-cool-tar']
article & verb transitive
1To empower, to authorize, to commision.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "facultar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | faculto | faculté | facultaba | facultaré | faculte |
| Tú | facultas | facultaste | facultabas | facultarás | facultes |
| Ella/Él/Usted | faculta | facultó | facultaba | facultará | faculte |
| Nosotros | facultamos | facultamos | facultábamos | facultaremos | facultemos |
| Vosotros | facultáis | facultasteis | facultabais | facultaréis | facultéis |
| Ellos/Ustedes | facultan | facultaron | facultaban | facultarán | faculten |
