expedientar
expedientar
transitive verb
1to take disciplinary action against (castigar); to start proceedings against (llevar a juicio)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "expedientar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | expediento | expedienté | expedientaba | expedientaré | expediente |
| Tú | expedientas | expedientaste | expedientabas | expedientarás | expedientes |
| Ella/Él/Usted | expedienta | expedientó | expedientaba | expedientará | expediente |
| Nosotros | expedientamos | expedientamos | expedientábamos | expedientaremos | expedientemos |
| Vosotros | expedientáis | expedientasteis | expedientabais | expedientaréis | expedientéis |
| Ellos/Ustedes | expedientan | expedientaron | expedientaban | expedientarán | expedienten |
