eructar
eructar
∗eructar
intransitive verb
1to belch
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
eructar [ay-rooc-tar’]
verb neuter
1To belch, to eructate. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "eructar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | eructo | eructé | eructaba | eructaré | eructe |
| Tú | eructas | eructaste | eructabas | eructarás | eructes |
| Ella/Él/Usted | eructa | eructó | eructaba | eructará | eructe |
| Nosotros | eructamos | eructamos | eructábamos | eructaremos | eructemos |
| Vosotros | eructáis | eructasteis | eructabais | eructaréis | eructéis |
| Ellos/Ustedes | eructan | eructaron | eructaban | eructarán | eructen |
