ensalmar
ensalmar
∗ensalmar [en-sal-mar’]
article & verb transitive
1To set dislocated or broken bones (hueso).
2To enchant, to charm, to bewitch; to cure by spells (enfermedad).
- Ensalmar a alguno -> to break the head
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "ensalmar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | ensalmo | ensalmé | ensalmaba | ensalmaré | ensalme |
| Tú | ensalmas | ensalmaste | ensalmabas | ensalmarás | ensalmes |
| Ella/Él/Usted | ensalma | ensalmó | ensalmaba | ensalmará | ensalme |
| Nosotros | ensalmamos | ensalmamos | ensalmábamos | ensalmaremos | ensalmemos |
| Vosotros | ensalmáis | ensalmasteis | ensalmabais | ensalmaréis | ensalméis |
| Ellos/Ustedes | ensalman | ensalmaron | ensalmaban | ensalmarán | ensalmen |
