enfilar
verbo:transitivo
4 [+calle] to go straight along; go straight down
el piloto trató de enfilar la pista the pilot tried to line up with the runway
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | enfilo | enfilé | enfilaba | enfilaré | enfile |
| Tú | enfilas | enfilaste | enfilabas | enfilarás | enfiles |
| Ella/Él/Usted | enfila | enfiló | enfilaba | enfilará | enfile |
| Nosotros | enfilamos | enfilamos | enfilábamos | enfilaremos | enfilemos |
| Vosotros | enfiláis | enfilasteis | enfilabais | enfilaréis | enfiléis |
| Ellos/Ustedes | enfilan | enfilaron | enfilaban | enfilarán | enfilen |