encorajar
encorajar
∗encorajar [en-co-rah-har’]
article & verb transitive
1To animate, to give courage, to inflame.
verb reflexive
2To be furious, to be in a rage.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "encorajar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | encorajo | encorajé | encorajaba | encorajaré | encoraje |
| Tú | encorajas | encorajaste | encorajabas | encorajarás | encorajes |
| Ella/Él/Usted | encoraja | encorajó | encorajaba | encorajará | encoraje |
| Nosotros | encorajamos | encorajamos | encorajábamos | encorajaremos | encorajemos |
| Vosotros | encorajáis | encorajasteis | encorajabais | encorajaréis | encorajéis |
| Ellos/Ustedes | encorajan | encorajaron | encorajaban | encorajarán | encorajen |
