enconar
enconar
∗enconar
transitive verb
1to inflame
enconarse
pronomial verb1to get angry (persona)
2to become inflamed (herida)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
enconar [en-co-nar’]
article & verb transitive
1To inflame, to irritate, to provoke.
2To increase the state of inflammation in a wound.
verb reflexive
3To rankle, to fester (herida).
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "enconar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | encono | enconé | enconaba | enconaré | encone |
| Tú | enconas | enconaste | enconabas | enconarás | encones |
| Ella/Él/Usted | encona | enconó | enconaba | enconará | encone |
| Nosotros | enconamos | enconamos | enconábamos | enconaremos | enconemos |
| Vosotros | enconáis | enconasteis | enconabais | enconaréis | enconéis |
| Ellos/Ustedes | enconan | enconaron | enconaban | enconarán | enconen |
