encarnizar
encarnizar
∗encarnizar [en-car-ne-thar’]
article & verb transitive
1To flesh, to satiate with flesh.
2To provoke, to irritate.
verb reflexive
3To be glutted with flesh.
4To be cruelly bent against one; to fall foul upon one.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "encarnizar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | encarnizo | encarnicé | encarnizaba | encarnizaré | encarnice |
| Tú | encarnizas | encarnizaste | encarnizabas | encarnizarás | encarnices |
| Ella/Él/Usted | encarniza | encarnizó | encarnizaba | encarnizará | encarnice |
| Nosotros | encarnizamos | encarnizamos | encarnizábamos | encarnizaremos | encarnicemos |
| Vosotros | encarnizáis | encarnizasteis | encarnizabais | encarnizaréis | encarnicéis |
| Ellos/Ustedes | encarnizan | encarnizaron | encarnizaban | encarnizarán | encarnicen |
